معمولا در عرصه هایکارآفرینیردپای ن نسبت به مردان کمرنگ تر است و عده ای بر این باورند که هنوز هم در جهان موانعی بر سر راه ن در مسیر کارآفرینی وجود دارد. هرچند کسب وکارهای نوپا عرصه برای ورود کارآفرینان زن را هموارتر از گذشته کرده اند، مروری بر سرگذشت ن کارآفرین در طول تاریخ به ما می گوید.

معمولا در عرصه هایکارآفرینیردپای ن نسبت به مردان کمرنگ تر است و عده ای بر این باورند که هنوز هم در جهان موانعی بر سر راه ن در مسیر کارآفرینی وجود دارد. هرچند کسب وکارهای نوپا عرصه برای ورود کارآفرینان زن را هموارتر از گذشته کرده اند، مروری بر سرگذشت ن کارآفرین در طول تاریخ به ما می گوید که تجربه راه اندازی کسب وکار توسط ن دشواری های بیشتری داشته، آن هم وقتی به گذشته دور برمی گردیم؛ زمانی که ن از حقوقی چون داشتنحساب های بانکیبدون اجازه همسر خود برخوردار نبودند. دیم استفانی شیرلی، کارآفرینی که تجربه راه اندازی اولین شرکت او در انگلیس به بیش از ۵۰ سال قبل بازمی گردد، باور دارد که راه اندازی شغلی نو در دهه ۶۰ میلادی چیزی نبود که در باور عمومی از عهده یک زن برآید. شرکت او به نام برنامه نویسان خودکفا در همین دهه راه اندازی شد و پیمودن این مسیر برای یک زن کار دشواری بود.

شیرلی درباره تجربه کارآفرینی اش می گوید: می خواهم از حال وهوای دهه ۶۰ میلادی بگویم. برای پشت سر گذاشتن مسائل مرتبط با جنسیت در آن زمان، من خانه نرم افزارم را که به عنوان یکی از اولین برنامه های اقتصادی نوپای آن زمان یا به اصطلاح امروزی استارتاپ بود، راه انداختم. شرکت ما متشکل از ن بود؛ یک تجارت اجتماعی نوپا و مردم به این ایده می خندیدند، چراکه در آن زمان،نرم افزاربه صورت رایگان همراه باسخت افزارارائه می شد. کسی نرم افزار نمی خرید، به خصوص از یک زن. با وجود اینکه زن ها با مدارک و نمرات عالی از دانشگاه ها فارغ التحصیل می شدند، یک مانع نامرئی در برابر پیشرفت ما وجود داشت. من در این مسیر بارها به آن مانع ضربه زدم، چرا که موقعیت هایی برای پیشرفت ن می خواستم.

زن های شایسته ای که صنعت را به دلیل ازدواج، یا انتظار فرزند رها کرده بودند، استخدام و آنها را به صورت یک مجموعه فعال در خانه سازماندهی کردم. ما پیشگام ایده بازگشت ن به محیط کار، پس از وقفه شغلی بودیم. به نوعی ما پیشگام تمام روش های جدید و منعطف کارکردن بودیم: مشارکت در شغل، مشارکت در سود و در نهایت مشارکت در مالکیت. من در این راه یک چهارم شرکت را به کارکنان واگذار کردم، بدون اینکه کسی جز خودم متحمل هزینه ای شود. البته بد نیست بدانید در آن زمان این امکان وجود نداشت که در زمینه دیگری چون بورس کار کنم، یا اینکه اتوبوس و هواپیما برانم. من حتی نمی توانستم بدون اجازه شوهرم حساب بانکی باز کنم. هم نسل های زن من برای حق کارکردن و حق دریافت حقوق مساوی با مردان بسیار جنگیدند.

کسی انتظاری از زن ها سر کار یا در اجتماع نداشت، چراکه همه انتظارات در آن زمان محدود به خانه و مسئولیت های خانوادگی می شد. من تحمل آن را نداشتم، به همین دلیل سعی کردم به هر نحوی که شده عرف جامعه ام را که در آن زمان نادرست می پنداشتم، به چالش بکشم. من برای رسیدن به هدفم تا جایی پیش رفتم که نامم را در نامه های اداری از استفانی به استیو تغییر دادم تا بتوانم پیش از آنکه دیگران متوجه شوند که آن آقا یک خانم بوده، کارم را پیش ببرم. اکنون از هیچ کدام از کرده های خود پشیمان نیستم و خوشحالم که شاید همان گام های سخت آن روزها، امروز مسیر کارآفرینی ن را کمی هموارتر کرده است.

منبع :هفته نامه شنبه

اهمیت بازاریابی شبکه‌های اجتماعی برای کسب‌وکارهای کوچک

جذب سرمایه‌گذاری خطرپذیر برای استارتاپ‌ها

چرا هر کسی توانایی فریلنسرشدن را ندارد؟

ن ,های ,زن ,یک ,راه ,مسیر ,در آن ,آن زمان ,راه اندازی ,که در ,دهه ۶۰

مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

تبلیغات متنی
sentucoupca eli65 personaldb marjanservices child-psychologist shamowparvaneh bhramyhmzh850 aa111ssaw iranifollow